Όποτε διαβάζω δηλώσεις του Νετανιάχου και άλλων Ισραηλινών αξιωματούχων για την Τουρκία -δηλώσεις που, είτε μας αρέσει είτε όχι, φωνάζουν ξεκάθαρα αυτά που εμείς αποφεύγουμε ακόμη και να ψιθυρίσουμε- με πιάνει πραγματικά μαύρη κατάθλιψη.
Γιατί εκείνοι έχουν το θάρρος να αποκαλούν τα πράγματα με το όνομά τους.
Εμείς, πάλι, αδυνατούμε να εκστομίσουμε ακόμη και τα στοιχειώδη.
Και μετά αναρωτιόμαστε γιατί η Τουρκία προχωρά και εμείς περιοριζόμαστε να… παρακολουθούμε.
Τίποτε δεν είναι τυχαίο τελικά.
