Όσοι, ως παιδιά αριστερών", γεννηθήκαμε" αριστεροί, έχουμε μία φοβερή εμπειρία:
Ξέρουμε ότι οι γονείς μας – και στη συνέχεια κι εμείς - κάνανε τα μεγαλύτερα λάθη.
(Σε μια εποχή μεγάλων και
συναρπαστικών ουτοπιών που περιφρονούσαν την πραγματικότητα, πώς να μην κάνεις λάθη;).Μπορεί έτσι να μετείχαν σε έναν καταστροφικό εμφύλιο. Μπορεί να τυφλώθηκαν από ιδεολογίες. Μπορεί να πίστεψαν ότι το αδύνατο ήταν μια ρεαλιστική επιλογή. Μπορεί να πίστεψαν στην φάρσα της δημιουργίας του Νέου Ανθρώπου. Μπορεί να διαψεύστηκαν στο τέλος σε όλα.
Όμως ξέρουμε και κάτι άλλο: Ότι ποτέ δεν έχασαν την αξιοπρέπειά τους. Και όχι μόνον την αξιοπρέπειά τους δεν έχασαν αλλά ούτε την αυτοεκτίμηση και την περηφάνια τους, που τους δημιουργούσε η πεποίθηση ότι μετέχουν σε κάποια «Μεγάλη Πορεία» της ιστορίας.
Μέχρι σημείου να αντιμετωπίζουν με αξιοπρέπεια ακόμη και το εκτελεστικό απόσπασμα, παρ' ότι ήταν πεισμένοι ότι δεν υπάρχει άλλη ζωή.
Γι' αυτό κέρδισαν πρώτα απ' όλα την εκτίμηση των αντιπάλων τους.
Και αυτό που λέγαμε "ηθικό πλεονέκτημα της αριστεράς", το οποίο επίσης εξευτέλισαν οι ριζοσπάστες σταλινικοί του ΣΥΡΙΖΑ από την στιγμή που το επικαλέστηκαν για τον εαυτό τους, το απένειμαν στους γονείς μας οι ίδιοι οι αντίπαλοί τους.
Με τους οποίους τελικά τους ένωσε το κοινό αίμα που έχυσαν, γι' αυτό που ο καθένας πίστευε.
Κι έρχεται σήμερα ο Αλέξης Τσίπρας και θέτει έναν πρωτοφανή όρο για να κάνει δεκτούς στο ιδιόκτητο κόμμα του τους πρώην συντρόφους του: να αυτοεξευτελιστούν και να αρνηθούν τον εαυτό τους με δηλώσεις μετανοίας!
Να κάνουν δηλαδή ενώπιόν του οι σύγχρονοι, αυτό που αρνήθηκαν οι γονείς μας ενώπιον των αντιπάλων τους.
(Είναι αυτό που η Κα Δούρου ονόμασε "πέταγμα στα σκυλιά").
Επειδή μέρος της δικής μας ύπαρξης είναι και η μνήμη των γονιών μας, οφείλουμε να μην επιτρέψουμε αυτόν τον μαζικό ανθρώπινο εξευτελισμό.
Αλλιώς θα ξεσηκωθούν και τα νεκροταφεία, όπου βρίσκονται οι γονείς μας. (Από το ΦΒ του κυρίου Κούρκουλα)
