21 Ιουλ 2026
Το θέατρο της δήθεν ανανέωσης: Ο «στρατός» των ανακυκλωμένων στην 75μελή επιτροπή του Τσίπρα
Η απέλπιδα προσπάθεια της οδού Αμαλίας να πουλήσει παλιά υλικά σε νέο περιτύλιγμα και το απόλυτο πολιτικό αδιέξοδο – Ο βολικός ρόλος του Μίλτου Χατζηγιαννάκη και η απεγνωσμένη αναζήτηση ρόλου για τα κομματικά «ορφανά» της Κουμουνδούρου – Η ψευδαίσθηση της εκλογικής ετοιμότητας και η απογοητευτική λίστα των στελεχών – Η ανακύκλωση της φθοράς και το φιάσκο του νέου φορέα
Το αφήγημα περί της δήθεν ριζικής ανανέωσης καταρρέει με εκκωφαντικό πάταγο πριν καν καλά καλά ξεκινήσει το εγχείρημα. Το στρατηγείο της οδού Αμαλίας έδωσε επίσημα στη δημοσιότητα την περιβόητη σύνθεση της 75μελούς Πολιτικής Επιτροπής του νέου κόμματος του Αλέξη Τσίπρα, επιβεβαιώνοντας μέχρι κεραίας τους χειρότερους φόβους των επικριτών του: πρόκειται για μια θλιβερή, ρηχή επιχείρηση πολιτικής ανακύκλωσης. Πίσω από τα βαρύγδουπα και κενά περιεχομένου λόγια περί «Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης» κρύβεται η αγωνιώδης προσπάθεια επιβίωσης ενός συστήματος που χρεοκόπησε πολιτικά, ιδεολογικά και ηθικά τα προηγούμενα χρόνια. Ο διορισμός του Μίλτου Χατζηγιαννάκη στη θέση του γραμματέα του καθοδηγητικού οργάνου δεν αποτελεί καμία έκπληξη, αλλά μάλλον την κυνική επιβεβαίωση ότι ο στενός κομματικός σωλήνας παραμένει ο μοναδικός, αναχρονιστικός μηχανισμός επιλογής προσώπων. Οι διαρροές από το περιβάλλον του πρώην πρωθυπουργού περί «νέου κόμματος, νέων οργάνων και νέων προσώπων» προκαλούν απλώς θυμηδία, καθώς η σκληρή πραγματικότητα δείχνει έναν κακοστημένο ανασχηματισμό της γνωστής παρέας, η οποία οδήγησε τον προηγούμενο πολιτικό φορέα στην απόλυτη διάλυση, τον διχασμό και την απαξίωση.
Ο πολιτικός αχταρμάς και οι αποκομμένοι γραφειοκράτες
Η ανάλυση της σύνθεσης αυτού του φαινομενικά διευρυμένου οργάνου αποκαλύπτει σε όλο του το μεγαλείο το βαθύ πολιτικό κενό και την έλλειψη πυξίδας της νέας προσπάθειας. Αντί για μια πραγματική, ζωντανή σύνδεση με τα παραγωγικά κύτταρα της κοινωνίας που δοκιμάζεται, η λίστα βρίθει από παλιά, φθαρμένα κομματικά στελέχη, αποτυχημένους πολιτευτές και διάφορους ακαδημαϊκούς χωρίς καμία απολύτως επαφή με την πραγματική οικονομία, την καθημερινότητα και τις αγωνίες των πολιτών. Το επικοινωνιακό άλλοθι της συμμετοχής κάποιων εκπροσώπων από τον χώρο της Δικαιοσύνης, της Αυτοδιοίκησης ή της Τέχνης δεν αρκεί επ’ ουδενί για να κρύψει την ενδογενή παθογένεια ενός μηχανισμού που στήνεται βιαστικά, αποκλειστικά και μόνο για να εξυπηρετήσει τις προσωπικές φιλοδοξίες επιστροφής του ιδρυτή του. Η δήθεν αντιπροσωπευτικότητα και η κοινωνική διεύρυνση είναι απλώς το προκάλυμμα για να βολευτούν τα κομματικά «ορφανά» σε νέες, βολικές καρέκλες εξουσίας, δημιουργώντας την ψευδαίσθηση μιας οργανωμένης βάσης, η οποία στην πραγματικότητα είναι ανύπαρκτη. Πρόκειται για έναν ετερόκλητο πολιτικό αχταρμά, δίχως σαφές ιδεολογικό στίγμα, που μοιάζει καταδικασμένος να ναυαγήσει με την πρώτη εκλογική φουρτούνα.
Η λίστα της απογοήτευσης και το άλλοθι της ανανέωσης
Ο περιβόητος «στρατός» της οδού Αμαλίας αποτελείται εν τέλει από ονόματα που φέρνουν περισσότερο σε ανακλητήριο μνήμης της περασμένης δεκαετίας, παρά σε οποιαδήποτε ελπίδα για το αύριο. Υπό την ασφυκτική καθοδήγηση του Αλέξη Τσίπρα και τον γραφειοκρατικό έλεγχο του Μίλτου Χατζηγιαννάκη, αυτά τα 75 μέλη καλούνται να σηκώσουν το βάρος ενός ήδη ηττημένου αφηγήματος. Αναλυτικά, τα μέλη της Πολιτικής Επιτροπής, κατ’ αλφαβητική σειρά, είναι τα εξής:
Αθανασιάδης Χάρης, Αϊβαλής Βασίλης, Ακριβούλη Ζωή, Αλεξίου Σωτήρης, Αντωνοπούλου Μαριζέτα, Αποστόλου Στυλιανός, Βασιλειάδης Γιώργος, Γαβρόγλου Κώστας, Γιωτάκη Φανή, Γκασούκα Δήμητρα, Δήμτσας Κωστής, Διαμαντοπούλου Τζένη, Δρίτσας Σπύρος, Ζαννιάς Αναστάσης, Ζάχαρης Βαγγέλης, Θεοδωράκης Γρηγόρης, Ιωακειμίδης Γιώργος, Καλλούλι Αντζελα, Καλογιάννης Απόστολος, Καλογήρου Μιχάλης, Καμμά Μαρία, Καρπουχτσής Κώστας, Καρτερός Θανάσης, Κόκκαλης Πέτρος, Κοτσακάς Κωστής, Κουντούρη Φανή, Κουτεντάκης Φραγκίσκος, Κουφονικολάκου Θεώνη, Κρικρής Γιώργος, Κωνσταντινίδης Γιώργος, Λαγουβάρδος Κώστας, Λαλιώτου Ιωάννα, Λεπενιώτη Μαρία, Λιάκος Δημήτρης, Λυρίτσης Δημήτρης, Μαγκλάρας Βασίλης, Μαραντζίδης Νίκος, Μαυρουδής Χάρης, Μαυρωνά Αννα Μαρία, Μόσχος Θωμάς, Μουμουλίδης Θέμης, Μπακαδήμα Φωτεινή, Μπαλατσούκας Γιώργος, Μπέρδου Κατερίνα, Νταφόπουλος Δημήτρης, Νυφούδης Νίκος, Παγκάλου Φωτεινή, Πάντζιου Γραμμάτη, Παπαγεωργίου Παυσανίας, Παπαδοπούλου Αννα, Παπαμιχαλόπουλος Παναγιώτης, Πεππέ Γιάννα, Πετρακάκης Μανώλης, Πλειώνης Μανώλης, Ρέντζου Εύα, Σαλπέας Γιάννης, Σαουλίδης Αντώνης, Σκανδάμης Μαρίνος, Στυλιανού Αρης, Τεμπονέρας Διονύσης, Τζήμητρας Χάρης, Τόσκας Μίλτος, Τούμπουρος Κώστας, Τουμασάτου Μαριάννα, Τουρλίδης Γεώργιος, Τρίαντος Νίκος, Τσαγκλή Χριστίνα, Τσιριγώτη Ζαχαρούλα, Τσουρούτας Νίκος, Φωτονιάτα Ευγενία, Χαΐδος Γιάννης, Χειλάκης Αιμίλιος και Χριστοδούλου Χρήστος.
Αυτός ο ετερόκλητος θίασος βαφτίζεται από τους δημιουργούς του «πολιτικό οπλοστάσιο», όμως στην ουσία δεν είναι τίποτα περισσότερο από το τελευταίο, απεγνωσμένο καταφύγιο ενός κλειστού συστήματος που αρνείται πεισματικά να αντιληφθεί πως η εποχή του έχει παρέλθει ανεπιστρεπτί.
