Ακλόνητος στην ομόφωνη συνεδριακή απόφαση ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, απέναντι στις εσωκομματικές σειρήνες που πιέζουν για μετεκλογικό συμβιβασμό
Σταθερός στην αρχή της αυτόνομης πολιτικής πορείας παραμένει ο Νίκος Ανδρουλάκης, διαμηνύοντας προς κάθε κατεύθυνση ότι τα σενάρια συγκυβέρνησης με τη ΝΔ είναι εκτός πραγματικού χρόνου και ουσίας. Την ώρα που υπόγειες διεργασίες και διαρροές στελεχών επιχειρούν να θολώσουν το πολιτικό τοπίο, η Χαριλάου Τρίκουπη προτάσσει τη θεσμική σοβαρότητα και τη δημοκρατική νομιμοποίηση.
Η περιφρούρηση της ομόφωνης συνεδριακής απόφασης από τον Νίκο Ανδρουλάκη και τα υπόγεια χτυπήματα
Η επίσημη γραμμή που χαράσσει ο Νίκος Ανδρουλάκης δεν αποτελεί μια προσωπική επιλογή, αλλά τη ρητή βούληση της βάσης, όπως αυτή εκφράστηκε ομόφωνα στο συνέδριο του κόμματος μόλις πριν από τέσσερις μήνες. Το πολιτικό «όχι» στη δεξιά παράταξη σφραγίστηκε θεσμικά, ωστόσο ορισμένοι κύκλοι επιλέγουν να αμφισβητούν ανοιχτά την απόφαση αυτή. Μέσα από «απαγορευμένα» γεύματα και νεότευκτες εσωκομματικές συμμαχίες, στελέχη προετοιμάζουν το έδαφος για αναθεώρηση της συνεδριακής απόφασης, ζητώντας να εξεταστούν οι μετεκλογικές συνεργασίες από το «μηδέν». Επικαλούμενοι την ετυμηγορία που θα βγάλει η κάλπη και επιστρατεύοντας τη γνωστή μιτερανική ρήση, την οποία προβάλλει η Άννα Διαμαντοπούλου, ορισμένοι προωθούν δύο δεξιόστροφες στρατηγικές. Πρόκειται για κινήσεις που επιδιώκουν να επιβάλουν μια τακτική υποχώρησης στην περίπτωση που το ΠΑΣΟΚ τερματίσει στην τρίτη θέση.
Τα δημοσκοπικά δεδομένα και ο υπαρκτός κίνδυνος για τη στρατηγική ταυτότητα του κινήματος
Η πολιτική συγκυρία αποτυπώνεται καθαρά στους αριθμούς των τελευταίων μετρήσεων πριν από τη θερινή δημοσκοπική παύση. Η ΝΔ καταγράφεται μόλις κοντά στο 30%, απέχοντας αισθητά από την αυτοδυναμία, ενώ το ΠΑΣΟΚ κινείται στο 10%-11% στην τρίτη θέση, πίσω από την ΕΛΑΣ του Αλέξη Τσίπρα που εδραιώνεται στη δεύτερη θέση. Σε αυτό το τοπίο, η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ αντιλαμβάνεται πλήρως τα διακυβεύματα. Εάν το ΠΑΣΟΚ κατακτήσει τη δεύτερη θέση, τυχόν συνεργασία με τη ΝΔ καθίσταται απαγορευτική, αφού θα ισοδυναμούσε με παράδοση της ηγεσίας της αντιπολίτευσης και ολοκληρωτική ακύρωση του αφηγήματος της πολιτικής αλλαγής. Ωστόσο, η παραμονή στην τρίτη θέση ανοίγει την όρεξη σε ένα τμήμα του ΠΑΣΟΚ που αναζητά κυβερνητικά πόστα, αγνοώντας τις μακροπρόθεσμες συνέπειες για την παράταξη.
Το δελεαστικό «μήλο» της εξουσίας και η υπεράσπιση της πολιτικής αξιοπιστίας της παράταξης
Η Άννα Διαμαντοπούλου εμφανίζεται να «σερβίρει» ανοιχτά το σενάριο της συγκυβέρνησης, παρουσιάζοντας την κατάληψη υπουργείων και τη συμμετοχή στις αποφάσεις ως πράξη «ευθύνης». Στην πραγματικότητα, πρόκειται για παραδοχή στρατηγικής ήττας και πλήρη παράδοση στις ορέξεις της ΝΔ. Πιεζόμενη από την έλλειψη χρόνου για μελλοντικές εκλογικές νίκες, η ίδια εκμεταλλεύεται την αντικειμενική δυσκολία της ηγεσίας να προσεγγίσει την αριστερά, εξαιτίας και της «μεσσιανικής» λογικής του Αλέξη Τσίπρα. Έτσι, πλασάρει το συνοικέσιο με τη ΝΔ ως δήθεν ρεαλιστική λύση, προσφέροντας ουσιαστικά ένα δηλητηριασμένο «μήλο» στο κόμμα. Απέναντι σε αυτά τα καιροσκοπικά παιχνίδια, ο Νίκος Ανδρουλάκης προτάσσει την πολιτική αξιοπιστία, αρνούμενος να μετατρέψει το ΠΑΣΟΚ σε δεκανίκι της συντηρητικής παράταξης.
