Ρε Μάκη κάνε μας τη χάρη…
Όταν για μια φορά στη ζωή σου αφήσεις τον βολικό καναπέ της εξουσίας και βγεις μπροστά,
όταν, αντί για τη σιγουριά του
εύκολου «κέρδους», επιλέξεις την δύσκολη μάχη των ιδεών σου,όταν αυτά που λες στις παρέες σου τα λες και δημόσια,
όταν σταματήσεις να κοστολογείς τη συνείδηση σου,
όταν αρχίζεις ξανά να ονειρεύεσαι και να εμπνέεσαι από τα αυθεντικά, τα μικρά και τα ταπεινά,
όταν πάρεις δύσκολες αποφάσεις έστω και αν μείνεις μόνος σου,
όταν κοιταχτείς στον καθρέπτη σου και αισθανθείς περήφανος,
όταν θυμηθείς τι έλεγες για όλους αυτούς που τώρα απαξιώνεις και
όταν σταματήσεις να βαριέσαι, αρκούμενος μόνο στην στομφώδη παπαρολογία,
Ε τότε μίλα για τον Σαμαρά, μπας και ακουστείς…
Μέχρι τότε, αλήθεια και «τσεκουράτα» στο λέω, προκαλείς μόνο γέλια και θλίψη!
Γιατί και η ξεφτίλα έχει όρια…
